Pełnomocnictwo po niemiecki i angielski — oba w jednym dokumencie

Jeżeli mocodawca nie potwierdzi czynności ani nie odniesie z niej korzyści, jako przedstawiciel (falsus procurator) odpowiadasz osobiście wobec osoby trzeciej za szkodę z tytułu zaufania, najwyżej do wysokości jej interesu w ważności umowy (ABGB § 1019). Ponadto pełnomocnik, który przekracza granice pełnomocnictwa, odpowiada za skutki (ABGB § 1009).

Tak. Mocodawca może odwołać pełnomocnictwo w każdej chwili według swojego uznania. Musi jednak zwrócić pełnomocnikowi koszty poniesione w międzyczasie, doznaną szkodę oraz część wynagrodzenia proporcjonalną do włożonego wysiłku (ABGB § 1020).

Nie. Zbycie, nabycie odpłatne, pożyczki, pobieranie pieniędzy, procesy, przysięgi i ugody wymagają pełnomocnictwa szczególnego (Sondervollmacht), które wyraźnie wskazuje rodzaj czynności; pełnomocnictwo ogólne, a nawet nieograniczone, w tych przypadkach nie wystarcza (ABGB § 1008).

Nie, co do zasady nie. Umowę pełnomocnictwa można zawrzeć ustnie lub pisemnie; forma pisemna nie jest ogólnym wymogiem ważności (Formfreiheit). Wydany w tej sprawie dokument nazywa się Vollmacht (ABGB § 1005).

Co do zasady pełnomocnictwo wygasa wraz ze śmiercią mocodawcy lub pełnomocnika. Wyjątek: jeżeli rozpoczętej czynności nie można przerwać bez oczywistej szkody dla spadkobierców albo pełnomocnictwo wyraźnie obowiązuje po śmierci, pełnomocnik ma prawo i obowiązek ją dokończyć (ABGB § 1022).